Nie ma powodu do zmartwień. Najgorsze, co może się zdarzyć to to, że kawałek liścia laurowego, będąc nieco twardym, może złożyć się gdzieś w twoim układzie pokarmowym, co wymaga wycieczki na ostry dyżur. Ale dokument medyczny na ten temat zaczyna swoją część dyskusji od zdania: “Raporty omawiające spożycie liści laurowych były niezwykle rzadkie”. Powołują się one jedynie na 10 odniesień z okresu 1950-1990, a większość z nich to ogólne badania ciał obcych w przełyku, a nie konkretne badania dotyczące połykania liści laurowych.
Biorąc pod uwagę, jak często liście laurowe muszą trafiać do układu pokarmowego człowieka (znajdują się w naszym pożywieniu), można bezpiecznie stwierdzić, że tylko niewielki ułamek połykanych liści laurowych powoduje problemy, w przeciwnym razie byłoby więcej badań wymieniających takie przypadki. To samo dotyczy skutków ubocznych innych niż mechaniczna niedrożność: gdyby tak się stało, ktoś by to opublikował.
Praca, o której wspomniałem, to “Bay Leaf Impaction in the Esophagus and Hypopharynx” Stephena K. Buto, MD; Tat-Kin Tsang, MD; Gerald W. Sielaff, MD; Laurie L. Gutstein, MD; oraz Mick S. Meiselman, MD. Niestety, nie jest on dostępny za darmo (mógłbym przeczytać cały tekst, ponieważ mój uni ma abonament).
Zgaduję, że jeśli pracujesz jako kucharz, twoje miejsce pracy może zdecydować, że nawet jeśli szansa na udławienie się liści laurowych przez klienta jest czymś w rodzaju jednego na milion, woleliby raczej zaszczepić usuwanie liści laurowych z potraw jako zasadę. Prawdopodobnie jest to rozsądne, choć istnieją ważniejsze zagrożenia, na które należy zwracać uwagę.